YEMEK YEMEK LAZIM

sevgili arkadaşlarım blogumda değişiklikler yapmaya karar verdim bunlardan

birisi memleketimi tanıtmak yemeklerini gezilip görülecek mekanlarını elimden geldiğimce tanıtacağım resimler şimdilik alıntı olacak fakat bu yazdan itibaren kendi çektiğim  resimlerimi

kullanacağım herhanfi bir yanlışlık yaparsam şimdiden affınıza sığınıyorum

Reşadiye’nin ilçe olması
Cumhuriyet dönemine kadar birçok devlet egemenliği altında kalan ve en son iskefsir adı ile anılan Reşadiye bugün ki adını Sultan Reşat zamanında almıştır. Cumhuriyet döneminde Sivas ilinin sancakları olan Karahisar, Tokat ve Amasya il olmuştur. İlçe olan Reşadiye ise Tokat iline bağlanmıştır. O zamanki Reşadiye 108 köy ve 5 nahiyeden oluşmaktadır.

Bunlar : Merkez Nahiye, Vakıfkolu, iskefsir, Bereketli, Tozanlı.
Reşadiye’nin coğrafi özellikler bakımından çam ormanları ile kaplı olması, güzel ve şirin bir yer olması, kışın sert geçen iklim koşullarından fazla etkilenmemesi, köylerin konumuna göre merkezi bir yerde olması sağlığa yararlı kaplıcalarının olması, Kelkit Vadisi üzerindeki Şark Yolu’nun buradan geçmesi ilçe merkezi olarak seçilmesini etkileyen nedenlerdir.

1939 Depremi
1939 yılında 26 Aralık’ı 27 Aralık’a bağlayan gece sabah karşı tarihte “Erzincan Depremi” olarak bilinen depremde Reşadiye’de tek bir bina bile sağlam kalmamıştır. İlçe merkezinde çeşitli sebeplerle çıkan yangınlarla da facia büyümüş, köylerle birlikte 2.100 kişinin öldüğü kayıtlara geçmiştir. Depremden sonra yeni yerleşim yeri olarak eski yerleşim yerinin kuzeyi seçilmiştir ancak alanın sınırlı olması nedeniyle yerleşim tekrar eski yerine doğru kaymıştır.

Şu anda Baydarlı , Bereketli, Bozcalı, Büşürüm, Çevrecik, Cimitekke, Demircili, Hasanşeyh, kızılcaören, Kuzbağı, Nebişeyh, Soğukpınar, Yolüstü olmak üzere 13 Belde Belediyesi olan Reşadiye’nin 81 köyü vardır.

yaylamızdan bir görüntü

Ilçenin güneybatisinda bulunan ve merkeze uzakligi 3 ila 4 km olan sogukpinar’in tarihi 300-400 sene öncesine dayanir. Köyde eski çaglarda Ermeni ve Rumlarin yasadigi Kilise Beleni, Gavur Kalesi isimlerinden ve bazi bölgelerde çikan küp, çanak vb. kalintilardan anlasilmaktadir.

XII. (12.) yüzyilda Danisment Ogullari (Selçuklular) döneminde Seyh Yakub’a koyun arazisi vakif olarak verilmis simdiki Cevizlik Mahallesi ve civarinin bögürtlen dikeni ve bataklik oldu söylenmektedir. Köyün kurucu aileleri; Imamlar, Yaguplar, Eldivenliler, Mehtergil, Demirciler, Dervisgiller, Civanlar, Asurgil, Uzan Aliogullari, Melhemliler, Mahmutgillerdir.
(Bu ailelerin yeni soy isimleri ve köye yeni katilan ailelerin listesi yazimizin en sonunda bulunmaktadir.)

Resadiye’nin ilk kaza oldugu 1906-1958 arasi Resadiye Belediyesine bagli bir mahalle iken 1958’den sonra köy, 1999’dan sonra belde statüsüne kavusmustur.

Sogukpinar, Kelkit Vadisinin güneyinde kuz denilen ormanlik bir tepenin eteginde engebeli bir arazi üzerine kurulmustur. Arazinin engebeli olmasinin nedeni zaman içerisinde meydana gelen toprak kaymalaridir. Sogukpinar’in arazisini sulayan Resit Deresi ile dere yatagi civarinda ve belde içinde bulunan pinarlari vardir. Içimi güzel oldugundan köy adini bu pinarlardan almistir. Tarim ve hayvanciligin yaninda aricilik da yapilmaktadir. Dogal yapisi bakimindan oldukça güzel olan Sogukpinar’in güneyinden geçen yol üzerinde mese ve daha yukarilara çiktikça çam ve gürgen agaçlariyla örtülü ormanlik alanlar vardir. Çatalkaya adiyla bilinen bir de selalesi vardir. Selale bahar aylarinda cosarken yaz mevsimine dogru suyu azalir.

Telik ebe, Sati ebe, Emine, Dudu kadin, Zahime ebe, Alime, Asik Cemal, Balcioglu sadullah, Mustafa sehzade, Melhemogullari dönemlerinde kavun, karpuz, salatalik, domates ve fasulye yetistirirlerdi. O çok tatli kavun ve karpuzlari kazadaki insanlar tarafindan aranilir olmustur. Köyün sulama kanali ve havuzu yapilmis fakat sebzecilik eski önemini kaybetmistir.

Belde de okuma yazma orani oldukça yüksektir. Nüfusun çogunlugu Istanbul’da ikamet etmekte ancak her sene emekli olup Sogukpinar’a tasinanlarin sayisi artmaktadir.